Czy to za sprawą bliskości roku, zimy na zewnątrz czy innych względów grupka nasza znacznie przetrzebiona, a szkoda, bo piękno świecących choinek, udekorowany żłóbek i gwiazd betlejemskich w kościółku zbudowanych w góralskim stylu tworzy niepowtarzalny nastrój świąt.
Czytania jak i nauka franciszkanina oscylują dzisiaj wokoło stwierdzenia tożsamości i powołania. Jednym aspektem wyraźne zdefiniowania wroga – jako tego, kto nie uznał w Jezusie Syna Bożego, jego, misji i dziedzictwa. Z drugiej strony świadectwa św. Jana o samym sobie jako o głosie prostującym drogi i przygotowującym lud na spotkanie z Mesjaszem.
Kim jesteś? Jakże ważne musiało być to pytanie o godność, funkcję i misję, skoro pojawia się tak często w nauczaniu. Jezus, bo to On narodzony w żłóbku przyjął i dokonał misji zbawienia i odkupienia ludzkości, pojednania z Ojcem i przygotował nam miejsce w Niebie.
Co więcej, kapłan przypomina, iż w czasie nauczania zostaliśmy powołani słowami „Świętymi bądźcie tak jak ja jestem” do życia i starania się o świętość. Swoistym przykładem odpowiedzi na to wezwanie mają być dzisiejsi święci: Grzegorz i Bazyli, którzy to sobie postawili za cel odnalezienie filozofii życia i odnaleźli ją w Ewangelii.
Jednocześnie jednoczy nas kapłan w staraniach i modlitwach o dar stwierdzenia świętości życia kard. Sapiehy i Macharskiego, choć to żmudny proces i wymaga cudu. Kto chciałby się modlić? Potrzeba cudu …
2026.I.02